محدودیت‌ها

از ویکی‌کد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Main Page Tutorial
Sql-menu.png
موارد آموزشی
بانک اطلاعاتی
۱عبارت CREATE DATABASE
۲عبارت DROP DATABASE
۳پشتیبان‌گیری بانک اطلاعاتی برای SQL Server
۴عبارت CREATE TABLE
۵عبارت DROP TABLE
۶عبارت ALTER TABLE
۷محدودیت‌ها
۸محدودیت NOT NULL
۹محدودیت UNIQUE
۱۰محدودیت PRIMARY KEY
۱۱محدودیت FOREIGN KEY
۱۲محدودیت CHECK
۱۳محدودیت DEFAULT
۱۴عبارت CREATE INDEX
۱۵فیلد افزایش خودکار
۱۶کار با تاریخ‌ها
۱۷Viewها
۱۸تزریق
۱۹میزبانی
مرجع
مثال‌ها

محدودیت‌ها (به انگلیسی: Constraint)ی SQL بمنظور تعیین قوانین برای داده‌های یک جدول استفاده می‌شوند.[۱]

ایجاد محدودیت در SQL

محدودیت‌ها را می‌توان هنگام ایجاد جدول با عبارت CREATE TABLE، یا بعد از اینکه جدول ایجاد شد با عبارت ALTER TABLE تعیین کرد.

نحو
1 CREATE TABLE table_name (
2     column1 datatype constraint,
3     column2 datatype constraint,
4     column3 datatype constraint,
5     ....
6 );

محدودیت‌های SQL

محدودیت‌های SQL بمنظور تعیین قواعد برای داده‌های جدول استفاده می‌شوند.

محدودیت‌ها برای محدودکردن نوع داده‌ای می‌تواند در جدول برود استفاده می‌شوند. این کار دقت و قابلت اطمینان داده‌های جدول را تضمین می‌کند. اگر هرگونه نقضی بین محدودیت و عملکرد داده‌ها وجود داشته باشد، آن عمل متوقف (Abort) می‌شود.

محدودیت‌ها در سطح ستون‌ها یا در سطح جدول‌ها هستند. محدودیت‌های سطح ستون بر یک ستون اعمال می‌شوند، و محدودیت‌های سطح جدول برروی کل جدول اعمال می‌شوند.

محدودیت‌های زیر معمولاً در SQL استفاده می‌شوند:

  • NOT NULL - تضمین می‌کند که یک ستون مقدار NULL نداشته باشد
  • UNIQUE - تضمین می‌کند که همه مقدارها در یک ستون متفاوت باشند
  • PRIMARY KEY - ترکیبی از NOT NULL و UNIQUE است. هر ردیف در جدول را بطور منحصر بفرد مشخص می‌کند
  • FOREIGN KEY - هر ردیف/ رکورد را در جدول دیگر بطور منحصر بفرد مشخص می‌کند
  • CHECK - تضمین می‌کند که همه مقدارهای یک ستون، شرط خاصی را برآورده کنند
  • DEFAULT - هنگامی که هیچ مقداری برای یک ستون تعیین نشود، یک مقدار پیش‌فرض برای آن تنظیم می‌کند
  • INDEX - برای ایجاد و بازیابی بسیار سریع داده از جدول استفاده می‌شود


منابع آموزشی